แผนงานที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศแห่งชาติ

สิ่งแวดล้อมและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากศ (Climate Change)

ประเทศไทยได้ลงนามและให้สัตยาบันในอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และได้ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม Non-Annex I คือไม่มีพันธกรณีในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก เนื่องจากเมื่อเทียบกับประเทศอุตสาหกรรม และประเทศกำลังพัฒนาอื่นๆ แล้วประเทศไทยปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกในสัดส่วนที่น้อยมาก คิดเป็นร้อยละ 0.6 ของการปลดปล่อยก๊าซชนิดนี้จากทั่วทุกประเทศ อีกทั้งการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกรายหัวของไทย (per capita emission) มีค่าเฉลี่ยต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของโลก

อย่างไรก็ดี ประเทศไทยได้มีการจัดทำนโยบาย และแผนงานด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศใน 2 ระดับ คือ นโยบายหรือแผนงานระดับชาติ และแผนเฉพาะกิจระดับกระทรวง ทั้งนี้ก็เพื่อให้เกิดการบูรณาการการทำงานร่วมกัน และเป็นเอกภาพ ดังจะเห็นได้จากรายละเอียดของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2554-2559) ภายใต้แผนฯ  ให้ความสำคัญกับการดำเนินงานด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม โดยได้ระบุไว้ในส่วนต่างๆ ของเนื้อหาของแผน คือ ทิศทางการพัฒนาประเทศ : มุ่งเน้นการกำหนดทิศทางการพัฒนาประเทศในระยะแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 11 จึงเป็นการสร้างภูมิคุ้มกันในมิติต่างๆ เพื่อให้การพัฒนาประเทศสู่ความสมดุลและยั่งยืน ให้ความสำคัญกับการปรับโครงสร้างการผลิตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม มุ่งสู่การเป็นเศรษฐกิจและสังคมคาร์บอนต่ำและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม การเตรียมความพร้อมรองรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและภัยพิบัติทางธรรมชาติ รวมทั้งการสร้างภูมิคุ้มกันด้านการค้าจากเงื่อนไขด้านสิ่งแวดล้อม ควบคู่ไปกับการเพิ่มบทบาทไทยในเวทีประชาคมโลก

ตัวชี้วัด : มีการกำหนดตัวชี้วัด “สัดส่วนการปล่อยก๊าซเรือนกระจกต่อหัวเปรียบเทียบกับลำดับขั้นการพัฒนาที่แสดงโดยผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัว”

ทั้งนี้ ภายใต้แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2554-2559) ได้มีการกำหนดยุทธศาสตร์การปรับโครงสร้างการผลิตภาคอุตสาหกรรม ภาคขนส่ง ภาคเกษตรกรรม ภาคอาคารธุรกิจ ภาคที่อยู่อาศัย รวมทั้งการสร้างจิตสำนึกให้แก่ภาคประชาชน รายละเอียดศึกษาได้จากแผนฯ

แหล่งข้อมูล:

http://climate.onep.go.th/wp-content/uploads/2019/08/nap.pdf